Sinds 1 september ben ik opa geworden. Mijn oudste dochter Ananke en haar vriend Sigve zijn de trotse ouders van hun prachtige zoon Laurits. Ik ben opa-op-afstand, want Ananke woont in Tromsø. Twee weken geleden was ik een weekje op bezoek en het was heerlijk om mijn kleinzoon in mijn armen te kunnen houden.
Na een week moest ik echter weer terug naar Nederland. Mij wordt vaak gevraagd of ik niet weer in Noorwegen zou willen wonen. Natuurlijk zou ik dat wel willen, maar zo eenvoudig is dat niet. Ik heb hier mijn werk, vrienden en familie. Ik wil daar zijn, maar ook hier. Dus is het kiezen: óf daar wonen en af en toe naar Nederland komen, óf hier wonen en af en toe naar het noorden van Noorwegen gaan.
Op dit moment kies ik ervoor om in Nederland te wonen en regelmatig op bezoek te gaan. Over twee jaar is de situatie anders: dan hoop ik met vervroegd pensioen te gaan en hoef ik niet meer in Nederland te zijn voor mijn werk. Dan kan ik dus gaan en staan waar ik wil, en misschien ook langere tijd in Noorwegen zijn. Plannen maken is altijd leuk, maar ik heb geleerd dat ze onderweg vaak veranderen. Wie weet koop ik tegen die tijd een klein huisje in Noorwegen — of een camper.
In december komen de kinderen weer naar Nederland. Daar verheug ik me nu in ieder geval op.
