9 augustus 09
Heerlijk weekendje op Vengsøy gehad met Bram, Walther, Irana en Elmer.
Bram is weer druk geweest met het maken van een film samen met vrienden van hem.
De film gaat over een russische man die al zijn geld verliest met het spelen van een potje poker. De volgende dag besluit hij om zijn geld terug te gaan halen…
Vandaag is het 7 augustus 2009.
De dag dat ik waarschijnlijk zou horen of ik al dan niet zou zijn aangenomen op mijn nieuwe baan.
Ik wist dat de werktijden normaal van acht tot vier zijn dus het werd spannender naarmate het dichter bij vier uur kwam. Ik had er eigenlijk al niet meer op gerekend maar om twee minuten voor vier ging dan opeens toch de telefoon. Ja, met Tor Eliassen hoorde ik zeggen. Nu hebben we jou besproken en willen we je graag een baan aanbieden. Ik wist niet wat ik hoorde. Eindelijk dan toch een baan die ik leuk vind en waar ik het idee heb dat ik mijn carrière kan voortzetten in plaats van een stap terug doen en blij zijn dat ik in ieder geval inkomen heb. Dit is een baan waar ik uitdaging in zien en waar ik mijn ervaring eindelijk in praktijk kan brengen in een Noorse omgeving. Geen luiers verschonen, geen schoonmaak, geen boodschappen, geen geweld, geen politie spelen maar gewoon werken aan een therapeutische relatie. Geen weekenden werken, geen feestdagen werken en alle avonden thuis. Wat ik precies moet doen weet ik eigenlijk nog niet eens maar het komt ongeveer op het volgende neer: Ik word een begeleider/therapeut/mentor van mensen die door ziekte, ongeval of trauma niet meer in staat waren om te werken. De sociale dienst geeft vervolgens ons de opdracht om deze mensen in vier weken tijd weer aan het werk te krijgen. Ik krijg daar vier keer twaalf uur voor. In die periode maak ik een inschatting wat die persoon nodig heeft om weer actief aan het werkproces deel te kunnen nemen. De begeleiding bestaat vervolgens uit gesprekken met de persoon zelf, zijn nieuwe werkgever, afstemming met fysio, arts, ergotherapeut, familie etc.
Een intensieve begeleiding gedurende vier weken met één patiënt en daarna met de volgende. Maar ik vraag me nu af wat ik die andere vierentwintig uur moet
doen als ik één patiënt heb per maand. Of zou ik er drie tegelijk begeleiden? En wat als ik die persoon niet in vier weken aan het werk krijg? En zal ik meer gaan verdienen dan mijn vorige baan als groepsbegeleider? Allemaal vragen waar ik het aankomende donderdag over zal hebben in het arbeidsvoorwaarden gesprek. Het is lang geleden dat ik me zo blij heb gevoeld, niet alleen blij met mijn nieuwe baan maar vooral ook blij omdat ik kan stoppen met mijn huidige baan.
Ik wist dat de werktijden normaal van acht tot vier zijn dus het werd spannender naarmate het dichter bij vier uur kwam. Ik had er eigenlijk al niet meer op gerekend maar om twee minuten voor vier ging dan opeens toch de telefoon. Ja, met Tor Eliassen hoorde ik zeggen. Nu hebben we jou besproken en willen we je graag een baan aanbieden. Ik wist niet wat ik hoorde. Eindelijk dan toch een baan die ik leuk vind en waar ik het idee heb dat ik mijn carrière kan voortzetten in plaats van een stap terug doen en blij zijn dat ik in ieder geval inkomen heb. Dit is een baan waar ik uitdaging in zien en waar ik mijn ervaring eindelijk in praktijk kan brengen in een Noorse omgeving. Geen luiers verschonen, geen schoonmaak, geen boodschappen, geen geweld, geen politie spelen maar gewoon werken aan een therapeutische relatie. Geen weekenden werken, geen feestdagen werken en alle avonden thuis. Wat ik precies moet doen weet ik eigenlijk nog niet eens maar het komt ongeveer op het volgende neer: Ik word een begeleider/therapeut/mentor van mensen die door ziekte, ongeval of trauma niet meer in staat waren om te werken. De sociale dienst geeft vervolgens ons de opdracht om deze mensen in vier weken tijd weer aan het werk te krijgen. Ik krijg daar vier keer twaalf uur voor. In die periode maak ik een inschatting wat die persoon nodig heeft om weer actief aan het werkproces deel te kunnen nemen. De begeleiding bestaat vervolgens uit gesprekken met de persoon zelf, zijn nieuwe werkgever, afstemming met fysio, arts, ergotherapeut, familie etc.
Een intensieve begeleiding gedurende vier weken met één patiënt en daarna met de volgende. Maar ik vraag me nu af wat ik die andere vierentwintig uur moet
doen als ik één patiënt heb per maand. Of zou ik er drie tegelijk begeleiden? En wat als ik die persoon niet in vier weken aan het werk krijg? En zal ik meer gaan verdienen dan mijn vorige baan als groepsbegeleider? Allemaal vragen waar ik het aankomende donderdag over zal hebben in het arbeidsvoorwaarden gesprek. Het is lang geleden dat ik me zo blij heb gevoeld, niet alleen blij met mijn nieuwe baan maar vooral ook blij omdat ik kan stoppen met mijn huidige baan.